Mijn vriendin Dianne, moeder van een identieke tweeling, vertelt tijdens haar stand up comedyvoorstelling dat ze helemaal gek wordt van alle moeders die naar de koters wijzen en naar de bekende weg vragen "Goh, een tweeling?" Haar antwoord "Nee, het was eigenlijk een drieling maar ik heb er eentje vermoord. Ik houd niet van oneven aantallen." is altijd goed voor een lachsalvo.
Toonbeeld van perfectie
Vreemd genoeg moeten mensen meestal helemaal niet lachen als ik in antwoord op de vraag "Goh, ben jij organizer? Dan is het is bij jou zeker wel vreselijk netjes thuis!" antwoord dat ik in een gore zwijnenstal leef. Zwijgend ongeloof is mijn deel. Opgetrokken wenkbrauwen bovendien. Tot ik de betovering doorbreek en mijn verblufte gesprekspartner geruststel. "Nee hoor, het is best netjes bij mij thuis." Natuurlijk mag je van de schrijfster van boeken als Opgeruimd! en Op Rolletjes verwachten dat ze een opgeruimde natuur heeft. Maar ik heb lange tijd geen journalisten bij mij thuis durven uitnodigen omdat ze verwachten dat mijn woning het toonbeeld van perfectie is. Zo'n huiskamer uit Good Housekeeping met glanzende vloeren en strakke lege tafels, waar nooit een krantje slingert en de kat decoratief bij de gordijnen kleurt. Dat zou ik ook wel willen, maar als alleenstaande fulltime werkende moeder van twee jonge kinderen, is dat helaas niet haalbaar.
Hutspot aan de kinderstoel
Op sommige momenten lijkt het alsof er bij mij thuis een fragmentatiebom van kinderspeelgoed is ontploft, plakt er hutspot aan de kinderstoel, heeft de hond zijn bot verstopt tussen de kussens van de bank en zitten er vette vingers op de magnetron. So be it. Er komt altijd weer een moment waarop het wel opgeruimd en schoon is. Want ik heb een prima werkend schoonmaakschema en alles in huis komt uiteindelijk weer op zijn vaste plek terecht. Zelfs mijn kinderen van twee en vier beginnen dat principe te snappen. Maar ik weiger om in de stress te schieten van rommel en ik maak er al helemaal geen ruzie over. Dat wil ik iedereen aanraden.
Zonder gezeur toch opgeruimd
Sommige deelneemsters van mijn opruimworkshops hopen dat ik een soort organizing toverfee ben, die met de zwaai van haar stafje alle rommel veroorzakende huisgenoten kan omtoveren in opgeruimde wezens. Neu, dat gaat niet lukken. Maar ik kan je wel leren om er op een andere manier mee om te gaan. Bijvoorbeeld door niet alles voor jonge kinderen op te ruimen, maar het samen met ze te doen en er een leuk spelletje van te maken. Door een foto te maken van een een opgeruimde kinderkamer en die op de deur te plakken, dan weten ze wat je van ze verwacht. Door kijken naar de flow in je huis (waar hoopt rommel zich op?) en de opbergmogelijkheden daar op aan te passen. Ligt er altijd was in alle slaapkamers op de grond? Zet dan in iedere kamer een wasmand neer. Door iedereen in huis een eigen mandje te geven en voor het eten een opruimronde in te stellen. Iedereen neemt zijn eigen spullen mee naar zijn eigen kamer. En pas daarna gaan we eten. Kortom, mogelijkheden zat om zonder puffen, steunen, zeuren en zeiken de boel een beetje onder controle te houden.
Zin in meer opruimtips voor het hele gezin? Ik sta van 4-7 november op de Jonge Gezinnenbeurs en geef dagelijks een gratis workshop opruimen! www.jongegezinnenbeurs.nl
