Vrijdag was ik bij de lancering van Basta, een geweldig nieuw blad voor A-ouders. Da's een nieuwe term die ervaringsdeskundige Tatum Dagelet heeft bedacht voor Alleenstaande Ouders, want dat vond ze zo sneu klinken. Klopt Tatum, als we iéts niet zijn, is het sneu.
Ik kijk met open mond naar de single moms om mijn heen, die vaak financieel behoorlijk klem zitten, tien ballen tegelijk in de lucht houden en dan toch nog leuke wijven zijn. En ik vind mezelf ook best een stoere chick als ik mijn afvoer sta te repareren of mijn computer weet te doorgronden. Heb ik geen vent meer voor nodig. Heeft wel een jaartje gekost overigens.
In dat jaartje heb ik ook heel wat single daddies leren kennen, en ik zie dat die ook aardig moeten buffelen. Zij hebben over het algemeen minder financiële problemen, maar meer praktische. Want waar ik mijn ex vooral nodig had voor het doen van klusjes, hadden de daddies vaak een vrouw die hun halve leven voor ze organiseerde. Dat doen vrouwen nu eenmaal, dominante krengen die we zijn.
Ga d'r maar aan staan om ineens een volledige huishouding met deeltijdkids te voeren als je dat niet gewend bent. Ik stuitte op daddies met een koelkast vol schimmelsporen (en een halve diepvriespizza, wegens ernstig gebrek aan kooktalent) daddies met roze onderbroeken (wasje mislukt) en daddies die geen idee hadden wat je in het weekend met je kids kunt doen (jezus paps, alwéér naar de speeltuin?)
Aangezien ik van huis uit ook zo'n dominant organisatiemonster ben (het is zelfs mijn werk geworden), heb ik de handen uit de mouwen gestoken om deze daddies weer op de rails te helpen. Ik heb huishoudschema's gemaakt, kasten uitgemest, eenvoudige recepten uitgewisseld en vooral heel veel praktische tips gegeven.
Ik heb één daddie zelfs in een nieuwe garderobe gestoken, zodat ie weer goed gekleed op milf-jacht kan gaan. Go get 'm tiger! Grote dank en een bescheiden inkomen was mijn deel. Het voelt zó goed om te kunnen helpen. Mijn favoriete daddie betitelde me als een 'the nanny voor mannen' omdat ik 'm streng maar liefdevol de goede weg had gewezen. Kortom, vanaf nu ga ik door het leven als 'The Manny'
Ik zie het helemaal zitten, mijn leven als Manny. Ik droom van en werk hard aan een workshop voor daddies, met een bijpassend boekje en natuurlijk een website... Dit gaat er allemaal komen, ik weet het zeker. En daar heb ik nou toevallig wél een paar mannen voor nodig! Lieve A-papa's van Nederland, laat het me weten als je Eerste Hulp Bij Scheiding nodig hebt....
Ik kijk met open mond naar de single moms om mijn heen, die vaak financieel behoorlijk klem zitten, tien ballen tegelijk in de lucht houden en dan toch nog leuke wijven zijn. En ik vind mezelf ook best een stoere chick als ik mijn afvoer sta te repareren of mijn computer weet te doorgronden. Heb ik geen vent meer voor nodig. Heeft wel een jaartje gekost overigens.
In dat jaartje heb ik ook heel wat single daddies leren kennen, en ik zie dat die ook aardig moeten buffelen. Zij hebben over het algemeen minder financiële problemen, maar meer praktische. Want waar ik mijn ex vooral nodig had voor het doen van klusjes, hadden de daddies vaak een vrouw die hun halve leven voor ze organiseerde. Dat doen vrouwen nu eenmaal, dominante krengen die we zijn.
Ga d'r maar aan staan om ineens een volledige huishouding met deeltijdkids te voeren als je dat niet gewend bent. Ik stuitte op daddies met een koelkast vol schimmelsporen (en een halve diepvriespizza, wegens ernstig gebrek aan kooktalent) daddies met roze onderbroeken (wasje mislukt) en daddies die geen idee hadden wat je in het weekend met je kids kunt doen (jezus paps, alwéér naar de speeltuin?)
Aangezien ik van huis uit ook zo'n dominant organisatiemonster ben (het is zelfs mijn werk geworden), heb ik de handen uit de mouwen gestoken om deze daddies weer op de rails te helpen. Ik heb huishoudschema's gemaakt, kasten uitgemest, eenvoudige recepten uitgewisseld en vooral heel veel praktische tips gegeven.
Ik heb één daddie zelfs in een nieuwe garderobe gestoken, zodat ie weer goed gekleed op milf-jacht kan gaan. Go get 'm tiger! Grote dank en een bescheiden inkomen was mijn deel. Het voelt zó goed om te kunnen helpen. Mijn favoriete daddie betitelde me als een 'the nanny voor mannen' omdat ik 'm streng maar liefdevol de goede weg had gewezen. Kortom, vanaf nu ga ik door het leven als 'The Manny'
Ik zie het helemaal zitten, mijn leven als Manny. Ik droom van en werk hard aan een workshop voor daddies, met een bijpassend boekje en natuurlijk een website... Dit gaat er allemaal komen, ik weet het zeker. En daar heb ik nou toevallig wél een paar mannen voor nodig! Lieve A-papa's van Nederland, laat het me weten als je Eerste Hulp Bij Scheiding nodig hebt....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten